Adamın biri onca malını vasiyet etti ve "Öldüğümde altınlarımı Hz.Muhammed'in yanına götürün o bunları yoksullara ulaştırır, Resul bunu hak edeni en iyi bilendir" dedi. Bütün o altını peygamberin yanına götürdüler ve kendisi altından bir arpa değerinde olanı eline alıp şöyle söyledi: " O fani adam eğer hayatta iken bu kadarını kendi eliyle verseydi peygamberin vermesinden daha iyi olurdu."
Ey zavallı asi! Kapılma ümitsizliğe; güneş doğar mi diye düşünme! Bakarsın bir padişah sarayına doğar; bir bakarsın bir dilenci köşesine doğar!
Bugün bu yolda çıplak ve sefil olana; Hak dergâhının güneşi doğar.