Babasını ağlarken görüyorsa insan içinde kıyamete benzeyen bir sûr üfürülür. Nefes aldığı her vakit kıyametin kendisidir. Sıcak bir nefesten taşar bütün lavlar. Görüntüler zelzeleye tutulmuştur böyle zamanlarda. Fakat yaşamaktan başka çare yoktur. Dünyada kıyamet kopuyorsa yaşanılacak anlamına gelir.
Tümlenmek yoktur zaten bu alemde. Tükenmek vardır. Yaşadığın her vakitte elveda vardır. Başka sesler bütün elvedaları susturur. Sesler susunca dikkat dağılır. Zamanın senden götürdüğünü bilemezsin. Zaman seni ileriye doğru götürmez. Ölümü elinden tuttuğu gibi sana doğru getirir. Son nefeste gelen elveda anlamsızdır. Çünkü anlamların hepsi başka duraklarda unutulmuştur.
Evin yarası ilk seninle açılmışsa telafi etmek için uslu çocuk olma duygusunu üzerinden atamazsın. Bütün bir ömür telafi duygusuyla gelip geçer. Sonra bir bakarsın sen bile kendin değilsin. Yaşadıkların senin suretine bürünmüş.
Yoksulluk varsa kandırılmak daha kolaydır. Otobüste ikram edilen kekle bile kandırılabilir insan. Ürperiyorsa yüreği muavinin getirdiği bir çay ısıtır. Kanmak biraz umut etmektir. Çıkış yolu bulamadığın sokakta çıkışı hayal etmektir.