Ceyda

Ceyda
@cdmrr
Babasını ağlarken görüyorsa insan içinde kıyamete benzeyen bir sûr üfürülür. Nefes aldığı her vakit kıyametin kendisidir. Sıcak bir nefesten taşar bütün lavlar. Görüntüler zelzeleye tutulmuştur böyle zamanlarda. Fakat yaşamaktan başka çare yoktur. Dünyada kıyamet kopuyorsa yaşanılacak anlamına gelir.
Sayfa 27
Reklam
Tümlenmek yoktur zaten bu alemde. Tükenmek vardır. Yaşadığın her vakitte elveda vardır. Başka sesler bütün elvedaları susturur. Sesler susunca dikkat dağılır. Zamanın senden götürdüğünü bilemezsin. Zaman seni ileriye doğru götürmez. Ölümü elinden tuttuğu gibi sana doğru getirir. Son nefeste gelen elveda anlamsızdır. Çünkü anlamların hepsi başka duraklarda unutulmuştur.
Sayfa 26
Evin yarası ilk seninle açılmışsa telafi etmek için uslu çocuk olma duygusunu üzerinden atamazsın. Bütün bir ömür telafi duygusuyla gelip geçer. Sonra bir bakarsın sen bile kendin değilsin. Yaşadıkların senin suretine bürünmüş.
Sayfa 25
Vazgeçmek belki de bir tür olgunlaşmadır. Hem de daha derinden hissedilen, daha ağır ama bir o kadar da özgürleştirici bir olgunluk.
Sayfa 24
Yoksulluk varsa kandırılmak daha kolaydır. Otobüste ikram edilen kekle bile kandırılabilir insan. Ürperiyorsa yüreği muavinin getirdiği bir çay ısıtır. Kanmak biraz umut etmektir. Çıkış yolu bulamadığın sokakta çıkışı hayal etmektir.
Sayfa 24
Reklam