Sarılmalar ve hasret terminallerde samimiydi. Demek ki gitmek ve kalmak eylemi samimiyet doğuruyordu. Sevmek ise hasretin içerisine gizlenmiş bir sırdı. Kaybetme ihtimali oluşmadan bu sır bilinmiyordu.
Başlamak yeni bir kapı aralamaktır. İçeride bulunan karanlığa karşı dışarıdan sızması istenen ışığa ihtiyaç duymaktır. Bazen karanlıklar ışığa ve yeni arayışlara sevk eder. Oysa hepimizin aradığı karanlık gökyüzü içinde gündüz saklanan yıldızlardır.
