celsuss

celsuss
@celsuss
Hayatımın, başı ve sonu belliydi; hiç olmazsa ortasını kaçırmamalıydım.
İnancın hayaletlerini bırakıp aklın hortlaklığı ile haşır neşir olmak sadece ve sadece yeni bir hapishaneye geçmek demektir.
Sayfa 62·Kitabı okudu
Reklam
Defteri usulca kapatıp başından kalkıyorum, gözlerim akmamış yaşlardan yanarak, karmaşık duygular içinde yazıhaneyi kapatırlarken hayallerimi de kapatmalarına üzülüyorum; acı çekiyorum, Çünkü kayıt defterimi kapadığımda dirilmesi imkansız bir geçmişte kapanmış oluyor ve hayatın uykusuz insansız ve huzursuz yatağına duyduğum özlemle hüznün yazgılarının son durağına gelmiş Kara geçenin bağrındaki iki gelgit gibi birbirine karıştığı bilincimin iniş çıkışlarına dönmek canımı yakıyor.
Sayfa 62·Kitabı okudu
Duygular dendiğinde kayıtsız kalmamda, belki de vaktiyle sevilmiş bir çocuk olamamanın üzüntüsünün içime işlemiş olmasını da payı var.
Sayfa 56·Kitabı okudu
Beni darmadağın eden ve bunalımlara sürükleyen olabileceğim o öteki kişiye duyduğum bu özlem işte! Ana bağrının en derin yerinden kopup gelen, küçücük bir yüze güzel kondurulan öpücüklere kadar sızan o sevgiden nasiplenmiş olsaydım, bugün acaba nasıl bir insan olurdum?
Sayfa 56·Kitabı okudu
Acıdığım gelecekleri miydi? Bilinçsizlikleri mi? Belki doğrudan onlar değildi ama kim bilir? Belki de yalnız kendimdim acıdığım.
Sayfa 53·Kitabı okudu
Reklam