Cemile

“Ne adam kadını kendini çekmişti ne de kadın onu,bir fırtınadan kenetlenmişçesine birbirlerinin içine geçmişlerdi,birlikte iç içe ve dipsiz bir bilinmeze doğru düşüyorlardı ve oraya inmek tatlı ve bir o kadar da yakıcı şuursuzluktu.”
Reklam
“bunlar o güne kadar itiraf etmeye ya da yorumlamaya asla cesaret edemediği ayrıntılardı ve her biri duygularını keskin bir şekilde aydınlatıyordu.”
“Ne çok zaman geçmiş ne çok zaman yitirilmişti ama tek bir düşünceyle ve tek bir saniyeyle en başa dönülebiliyordu.”

Cemile

, bir kitap okudu
Puan vermedi·56 syf.·
3 günde okudu
·
2023 3. kitabı
Stefan Zweig
7/10 · 33,6bin okunma