cemil
@cemo4153
Ay vurmuyorsa yüzüne, güneş vurmuyorsa pencerene kabahati ne ay'da ne güneş'te ara, gözlerindeki perdeyi arala.
~mevlana~
Reklam
___//Kapatım artık yüreğimin kapılarını adına AŞK denilen kirletilmiş duyguya,
İnanmam artık senin sevmiyorum diye,
___//Sadece dildeki o süslü süslü yalanlara...
Ne gerçek AŞK kalmış bu zamanda,
Ne de hesapsız gönülden sevenler,
___//Her şey gibi onlarda çıkar için yaşanır,
Günlük gönül oyunlarında kirletilir olmuş,
____//Zamana yenilmiş o bitmez denen aşklar,
Kalmamış çıkarsız yürekte sevenler,
Bencil yüreklerin anlık hevesleri ugruna,
_____//Ziyan edilmiş AŞK denilen o tertemiz duygular...
____//Yürekler AŞKa küsmüş AŞK ise yüreklere...🌺
Puan vermedi·479 syf.·
4 günde okudu
·2021 53. kitabı
Seni uyurken seyretmek vardı şimdi.
Kapalıyken gözlerin ve bir melek saflığıyla yastığa düşmüşken başın, yüzünün her bir mimiğini zihnime resmedip, kokunla ciğerlerimi doldurmak vardı anasını satayım.
Belki de dayanamaz uzanırdım yanına usulca, belki sarılırdım da kim bilir.
Rahat durmaz ellerim; "yapma" dedikçe asileşir, usulcacık okşardı saçlarını, dudaklarım öperdi bir kelebek hafifliğiyle dudaklarını.
Uyumazdım; sabaha kadar beklerdim görebilmek için güneşin ilk ışığıyla kamaşan güzel gözlerini. Sarıl. Ben, sen uyurken sana çok şey verdim, borçlu kalma bana" derdim tüm hınzırlığımla. Uyku mahmuru gözleriyle bakardın yüzüme anlamamış gibi.
Güya geriniyormuş gibi yapar, açılan kollarını boynuma dolayıp sarılırdın sıkı sıkı bastırırdın göğsüne, yüreğine sokmak istercesine... Dinlenirdim; sen yorgun başnıı göğsüme koyup uyuduğunda. Ben cennete girmişcesine mutlu olurdum...
Belki güneş doğarken,
Kim bilir belki güneş batarken.
Ya da ay tutulurken.
Belki rüzgarlar yaprakları savururken.
Kim bilir yüreğin beni en çok özlerken. Umutlara mesken olurken.
Gecenin bir vaktinde aklından geçerken,
Kim bilir göz açıp kapatırken,
Dudağında ismimi anarken,
İçinden geçirirken
Ansızın kapın çalarken,
Kalbin sızılara bürünürken.
Unutma
BEN SENDEYİM...Ama benim senim eksik.....:(
Reklam