Cemre KELEŞ
@cemrekeles
7 okur puanı
Ekim 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Geçmiş dedikleri geçip gitmişleri, bitmişlerdi taşıyordu. Geleceğe dair ne bir umut, ne de sevinç barındırıyordu içinde. Benim için bütün umutlar, bütün sevinçler ölmüştü. Vaktiyle Nehir’e alan zamanlar şimdi durmuştu. Aşk saatinin sesleri, Nehir’i bıraktığın o kör gecenin içinde susmuştu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ah! O girdiği yerde bir ömür boyu işlemeyi bilen kırıklar, yaralar.
Ah! O erimiş kar suları gibi içine sızmayı başaran, tatlı anılar.
Ah! O... Eser.
Onunla dolu, o kısacık gençlik ve ...
Erken Rüya Zamanlar.
Çünkü herkesle birlikte kendime de yalan söylüyordum. Eser, hayal meyal hatırladığım biri değildi. Bütün gerçekliğiyle, sesiyle, teniyle, kokusuyla, her haliyle içimde duruyordu. Özlediğim en uzak Sıla, sakladığım en değerli anıydı o. Ne yaparsam yapayım, Eser’in gözümdeki izi silinmiyordu.
Nehir’i getirip, masanın ortasına, ikimizin arasın oturtmuştu işte.
Nehir... Ah, Nehir ! Gözümün bebeği, yüreğimin soluğu, sesi Nehir.
Anlıyordum ki, kilometrelerin hesabını yapmak yalandı,yanlıştı. Aşkta uzaklık ya da yakınlık, yüreğin izin verdiği, hissettiği kadardı.