Olur olmadık zamanlarda kendimi üzgünken yakalıyorum. Neye üzüldüm acaba diye düşünüyorum ama yok. İnsan, kalp sahibi olduğundan olsa gerek, zatında hüzünlü bir varlık heralde.
Bir mektup, bir tek haber yetiyor olmalı ki elbette yeter, ama başımı arkaya yaslayıp mektuplarını yudumlamak ve adeta hiç durmadan içmek istiyorum. Bunu bana açıklayın öğretmen Milena.