Umut

Umut
@ceremesene
Kocaeli Üniversitesi
Kocaeli
5 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Unuttum ve Unutmadım
Unuttum Bir yazmak yetisi kaldı ellerimde Dokunmayı unuttum Unuttum Ellerimi yıkamayı Paçama silmeyi Terimiz yaşını unuttum Unuttum Tenim bahar kokardı Duş alınca çıkardı Unuttum Ne söyleyeceğime bakmazdım Kelimeler saklanmazdı, ah o cafcaflı kelimeler! Unuttum Kalbim bir çayırdı, şimdi kurudu Kuzularım, ceylanlarım döndüler memleketlerine Unuttum Adım söylendiğinde güzeldi İnsanlara bakmayı unuttum Unuttum Kahvaltı yapmayı Randevu saatlerimi Kartıma para yüklemeyi
Reklam
Körfeze tarif
Bu havalarda yarısı rüzgara Dumanı da pek nazlı Giysisi salaş, incesi az Tanıdığım ben kayıp Sahipsiz bir bakış Turuncudan ışıklar ardı sıra Adımları yarım, çarpık Solukları düzensiz Ritmi bozuk bu şehrin. Omzu çürük yaşlı amcanın Siftahı yok daha mısırcının Suratı asık, karnı aç Köyleri soğuk daha körfezin Sahilleri cıvıl cıvıl, Hatrı sayılır bir hırka Fermuarı bozuk. Hissiyatı buruk. Cemrenin dizi yara Gönülleri yarım şu ara Elleri cebinde insanların.. Gün hiç böyle kırmızı bitmezdi. Gök utanıyor belliki. Ya da bahar geliyor.. Limanlar tezgahı kapatmış. Martılar sofra kurmuş. Bulutlar uyutuyor bebeğini. Çimenler artık yeşil değil. Kirpikleri titrek, torbası ağır.
Fatura
Gözlerim dolu dolu yürüdüm İtti rüzgarın da durmadım Nasıl bir kasırgaydın Başımı döndürdün! Seninle uyanmadık böyle sabahlara Ayıbımız olsun, baharı getiren martılara. Rızklarından bir parça çalmış olduk. Gönlümden çok parça koptu. Kelebek yuvaları dağıldı. Yerin soğuk bir oda şimdi, kan uğramıyor. Üşüyor ruhum. Faturası da kabarık oluyor malum. İçim böylesine çok yanınca.
Kurak
Bir gün olacak, akıla gelecek. “Ne çok susamamış bu çocuk” denecek. Farkedilir elbet sessizliğimin hangi mağaralarda yankılandığı. Ben yine susar gibi yaparım, ama insanım. Suya da susmamaya da muhtacım. Kıtlığında kurudu dudaklarım. Ve şu aralar kuraklığında konaklarım.
haller
Bir balon sarkıyor,yalıtımlı camın kirli yansımasına Gölgelerin içinde ışık uzmeleri Anlamını çıkaramıyorum. Ve silmek istiyorum renkleri. Koşmuyor insanlar ama yürümek de böyle değil. El ele geçenler de var, altlarında şortlar. Gece soğuğa daha yakın. İşte ben anlamıyorum, Bu saatte nasıl üşümediklerini. Sonra birbirilerini üzmelerini. Hangi camındayım Hallerin? Çakma bir kemere bakıyorum. Yeni boyanmış,tarih kokuyormuşça yıpratılmış. Neden buradayım? On sene sonrasına bi kayıt mı atıyorum? Bi anı bırakırmış gibi hallerim. Geçen silüetleri hatırlayacak mıyım? Ya da 10 sene sonra yaşayacak mıyım? Geçecek mi gece gece gençliğimden geçenler? Geceydi, sabah oldu diyecek miyim? Beklemek, sessizliğin uğultusuyla. Şamanlar bi boru üfler ya. Vahiy inmeyecek biliyorum bak. Kalkınca popom uyuşmuş olacak. Dertten eridik, kederden donduk. Olmaz dediğim bi sonduk. Ama böylesi ne güzel olmuş.