Umut satılır oldu sokaklarda!
Çamuru paçamda, sensiz dolandığım kaldırımların.
Hala yanımda değilsin.
Kopuk bir ayakkabı bağcığıyım.
Püskül püskül, dağılmaya yakın.
Çaya da tomurcuk atıyorlar,
Sensiz oturduğum bistroda.
Benzettiğim silüetler,
tansiyonumu hoplatıyor.
Halbuki sen Umuttepedesin.
İzmit’i boyayacak ressam sen misin?
Hele bi soluklan,
Gönlümde bi sedirde.
Hele birer salep içelim,
Tarçınını ben ekeyim.
Gözünü seveyim, biraz otur.
Daha baharı görmedik seninle.
Gözardı etme çırpınışlarımı.
Bir ben var şimdi, kapı dışarı.
Soğuktur bu kelimeler, yapışır etime.
Deme bir şey, üşürüm!
Sırt dönmüyorum.
Irak kaldık ama yüzüm sana dönük.
İki karton çay alasın gelirse bir gün,
İlk günkü gibi ısıt gözlerinle.
Geçe kalmayasın ha,
Soğursa sevmem sen gibi.
Hatrına içilir de, yakılmaz sigarası.