ceren

ceren
@ceren_kor
Yorgun, hiçbir şey hissetmeyen alışkanlıktan yaşamayı sürdüren insan
Kafeste olduğumuzu anlayabilecek kadar özgür ama kafesten çıkamayacak kadar tutsak hissedebiliriz.
Sayfa 79·Kitabı okuyor
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hatırlayarak var oluruz, doğru. Ancak bilincimiz tek bir anda, o kırılma ânında hapsoluşsa hem dünümüzü hem de yarınımızı kaybederiz.
Sayfa 74·Kitabı okuyor
Baskı altındaki insan, incinmemek için bir savunma mekanizması olarak umursamaz ve duygusuz görünmeye başlar. Ölü taklidi yapar. Oysa duygusuzluğumuz, duygumuzun azlığından değil, tehdidin sürekliliğinden dolayı içimize dönmek zorunda kalmamızdan kaynaklanır. Fakat bu da kendi doğurlarımızla, yani kimliğimizle çelişir. Boşluk budur. Ölü toprağı budur.
Sayfa 69·Kitabı okuyor
Kalbimizin bilmediği bir şeye karşı hissettiği derin ve doyurulmaz bir eksiklik duygusu.
Sayfa 60·Kitabı okuyor
Bir amaca bağlanmayan ruh, yolunu kaybeder; çünkü, her yerde olmak hiçbir yerde olmamak demektir.
Sayfa 58·Kitabı okuyor