Kimsenin görmediği bir yerde görmek daha acı değil midir? Kitap,körlüğün salgın hastalık olduğunu isimsiz mekan isimsiz insanlar üzerinden anlatıyor kitabı okurken zaman zaman empati yaptım hiçbir şeyi görmemek ve kendi kendine yetememek çok acı olsa gerek. Kitapta gören tek kişi bir kadın ve onun gözünden anlatılmış tüm olaylar .Aniden trafikte kör olan biri..ardından teker teker kör olanlar ve bunların karantinaya alınması .kitap bu bakımdan bana corona virüsü hatırlattı ama daha kötüsü ,kişisel ihtiyaçlar zevkler kurallar ayıplar hepsi ve kör olanların kuralsız ilgisiz bir ortama bırakılması ..bizi hayvanlardan ayıran nedir ? Yeme içme ve bazı ihtiyaçlar dışında?sadakat ,merhamet,yardımlaşma ,inanma fıtratımız ve aklımız kitapta bu saydığım şeylerini kaybetmiş ve doğada sadece hayatta kalmak için çabalayan bir dünyayı ele almış.bi bakımdan insanların saydığım özellikleri kaybedince aslında hayvandan bi farkı kalmadığını da vurgulamış bizi biz yapan duygularımızdır onlara sahip çıkalım sağlıcakla kalın