İnsanı insan yapan, dışarıdan gelen uyaran ile o uyarana verdiği tepki arasında bıraktığı düşünme boşluğudur.
Gerçek iletişim, düşünmenin sessizliğine yer açarak mümkün.
Çok hızlı ve yüzeysel bir ritimde yaşıyoruz. Şimdi daha fazla insanla… iletişimde olduğumuza inanıyoruz, bu bir illüzyon. Bu illüzyon nedeniyle, yanımızda nefes alıp veren insanla derinden ilişki kurma şansını bitiriyoruz. Mekanik sesler… insanlar arasındaki o yakınlığın yerini aldı. Milyonlarla iletişim halinde temasta olmak yakınlık ve insan vizyonu konusunda büyük bir yoksulluğa yol açıyor.
Aktif dinlemede sadece anlamak değil, anlayış göstermek de dinlemenin bir parçasıdır. Komut vermek, uyarıda bulunmak, vaaz vermek, yargılamak, suçlamak, utandırmak, analiz etmek… Bunlar dinlemek değildir.