“şehir ıssızlaşmıştı belki ama onlar iki kişiydiler -yeşil şehrin iki bekçisi; ki bu da,bir’den çok demekti.ve bir’den çok olmak güzel bir şeydi;hatta dünyanın en tatlı şeylerinden biriydi.mustafa sokağa çıkan tozlu yokuşu tırmanırken ya biri ya diğeri bunu düşündü ve diğerinin elini tutup yumuşakça sıktı.”