Ben yirmi beş yıl boyunca bütün insanlar gibi mutluluğu sevdim. Her gün, uyanır uyanmaz, herkesin çağırdığı gibi çağırdım onu. Ama ne herkesin yürüdüğü yollarda buldum onu ne de sarayların çevresinde ayak izlerini gördüm, tapınaklarından sesinin yankısının yayıldığını da duymadım.
Ben yirmi beş yıl boyunca, çok sevdim. Çoğu zaman insanların nefret ettiklerini sevdim, değer verdiklerinden nefret ettim. Gençliğimde sevdiğimi bugün sevmeye devam ediyorum, bugün sevdiğimi de hayatımın sonuna kadar seveceğim. Âşk sahip olabildiğim tek şeydir, hiçbir güç de beni ondan yoksun edemeyecektir.