Kötü ruh hallerinin anlam dolu bir hayatın parçası olduğu inkar etmek yerine, kötü ruh halinde olmaya bir insan hakkı olarak geçerlilik kazandırılmalıdır.
Hükümran bir duyarlılığa kabiliyetli bir galibin, konumunun sınırını aşması ve her fikrini dayatması gerekmez. Başka insanların da iyi fikirleri vardır, onları alaşağı etmek niye?
Iktidar olan, duyarlı olmaya ihtiyaç duymaz. Lakin zaman içinde her iktidarın altını oyan da bu duyarlılık kaybıdır. Bu yitimin etkisini ve dış gerçekliği artık algılamayarak, onu ölüme sürükleyecek olan süreğen hastalığa yakalanmış olur.
Kazanmak caziptir, yoksa kimse kazanmayı istemezdi. Cazibe, iktidara erişmededir, fakat kazanmak istemenin anlamsızlığı da işin orada kalmamasında gösterir kendini: Bugünün kazananı yarının kaybedenidir, çünkü kabından taşan her iktidarın kendi kendini iflasa sürükleyeceği kesindir.