Ama Aslan’ın anlamadığı, Nasir’in de şimdiye kadar hiç anlamadığı şuydu: Umut asla ölmez. Umut, asla katledilemeyecek bir yaratık, bütün kederli karanlıklarda alevlenen bir ışıktı. Umutsuz bir insan ruhsuz bir bedendir, diye mırıldandı annesi kalbinden.
Misk onu görünce iç geçirdi. “Yasmine.”
“Biraz ayrı kalmak Misk. Biraz ayrı kalmak,” diye soludu, “sonsuza kadar değil, yaşam ve ölüm boyunca değil.”
Misk şefkatli bir tebessümle elini Yasmine’in yanağında gezdirdi.
“Sonsuza dek,diye fısıldadı. “Yaşamda ve ölümde.”