Amerika'da yeni bir arzu aradım. Aradığımı kendime itiraf etmeden aradım. İnsan yaşadıkça arzu ölmüyor. Arzu ancak insan ölürse ölüyor. Şimdi defterimin kalan üç beş sayfasından ilkinde sadece SEV yazıyor.
Sanki dünya yörüngesinde doğru yönde dönüyor,
sanki ölüm yok,
sanki hayat sonsuz bir pınar.
" Yalan dünya, her şey bomboş, hancı sarhoş, yolcu sarhoş sanki."
Ad kaderi çağırır, oysa kader talimat almaz, ricalar yararsızdır. Eski Türkler insanın adıyla kaderi arasında bir ilişki olduğuna inanırlarken haksız değillerdi bence. Tanıdığım bütün Sevgiler sevgiyi aradılar, Özlemler yanıp durdu, Yiğitler, Mertler hayatın içinde ezilip gitti, Kahramanlar öldü ve Umutlar teselli edilemiyor.