O sefil acil servisi, onun kırık dökük floresanlarını asla unutmayacağım, lambalardan biri tehditkar sarkıyor ve durmadan yanıp sönüyor, bu da koridoru adeta bir ambulansa dönüştürüyordu.
Görünüşe göre her ölümden sonra, her doğumdan sonra olduğu gibi, dünya yeniden başlıyor. Öyle olaylardan sonra kişisel takvimimiz değişiyor ve yeni çağlar açılıyor.
Şöyle demeye başlıyorsunuz -𝑎, 𝑏𝑢 𝑏𝑎𝑏𝑎𝑚 𝑜̈𝑙𝑚𝑒𝑑𝑒𝑛 𝑜̈𝑛𝑐𝑒𝑦𝑑𝑖. Ya da -𝑏𝑎𝑏𝑎𝑚 ℎ𝑎𝑦𝑎𝑡𝑡𝑎𝑦𝑘𝑒𝑛. Ya da -𝑖𝑘𝑖 𝑦ı𝑙 𝑠𝑜𝑛𝑟𝑎…
Bazen düşünüyorum da acı, en somut fiziksel acı, dünyadan ayrılmamızı kolaylaştırmak için gönderilmiş olmalı.
…
Ve insan kendine şöyle der - böyle acı çekmektense iyisi mi şimdi, hemencecik öleyim.