Ceren

Güya her şeyi doğru yapıyordu ama sonunda ortaya bir şey çıkmıyordu.
Reklam
Hiç yaşamadığım bir zamana duyduğum bir özlem.
Sayfa 151·Kitabı okudu
Soğuk ve sefil hastanelerin insanda oluşturduğu o his:
O sefil acil servisi, onun kırık dökük floresanlarını asla unutmayacağım, lambalardan biri tehditkar sarkıyor ve durmadan yanıp sönüyor, bu da koridoru adeta bir ambulansa dönüştürüyordu.
Sayfa 144·Kitabı okudu
Herkesin takvimi farklı…
Görünüşe göre her ölümden sonra, her doğumdan sonra olduğu gibi, dünya yeniden başlıyor. Öyle olaylardan sonra kişisel takvimimiz değişiyor ve yeni çağlar açılıyor. Şöyle demeye başlıyorsunuz -𝑎, 𝑏𝑢 𝑏𝑎𝑏𝑎𝑚 𝑜̈𝑙𝑚𝑒𝑑𝑒𝑛 𝑜̈𝑛𝑐𝑒𝑦𝑑𝑖. Ya da -𝑏𝑎𝑏𝑎𝑚 ℎ𝑎𝑦𝑎𝑡𝑡𝑎𝑦𝑘𝑒𝑛. Ya da -𝑖𝑘𝑖 𝑦ı𝑙 𝑠𝑜𝑛𝑟𝑎…
Sayfa 106·Kitabı okudu
Bazen düşünüyorum da acı, en somut fiziksel acı, dünyadan ayrılmamızı kolaylaştırmak için gönderilmiş olmalı. … Ve insan kendine şöyle der - böyle acı çekmektense iyisi mi şimdi, hemencecik öleyim. 
Sayfa 71·Kitabı okudu
Reklam