Bazen insanlar nedense yalan söylemek, olduklarından farklı bir karaktere dönüşmek mecburiyetinde kalıyorlar. Bu gün seni hoşnut eden, sana faydalı olan bir ilişki artık yarın bukağıya dönüşüyor, yeni ilişkilere doğru giden yolunda sana engel oluyor... Ondan kopmağa mecbur oluyorsun, ayağına dolanmış demir zencir gibi onu ezerek, çamurda bırakıp gidiyorsun...
Ama bunun yanı sıra da, «yakışı kalmaz» düşüncesiyle bu yaptıklarını ondan gizlemek mantıksızlığına da baş vuruyorsun... Çıplakken, kendini elbiseli gösterdiğini zannediyorsun... VARIS YOLCUYEV