Herkes, hayatın karmaşıklığında, günlerin çeşitliliğinde yitiyor. Bazıları kendini dost çevresinde bulabiliyor, bazıları aşkta, sevgide.
Bense kendimi yalnızlıkta bulmuşum!
Bu insanlar, bu sıradan insanlar, her biri kendiliyince bir-iki küçük kaygıyla yaşayan bu sıradan insanlar nasılda sıradışı insanlarmış... Tanrım...
Belkide, insan dünyaya onun için aç ve çıplak geliyorki bütün zamanını karnını doyurmaya ve üst-başını düzeltmeye harcasın?
Kendi istemeden dünyaya gelen ve kendi istemeden dünyadan giden insanın etrafdakı her şeyi kendi iradesine tabi kılmak isteyi nasılda mantıksız ve acılıdır...