Bunu buraya yazmak ne kadar doğru, bazen emin olamıyorum. İnsanın kendi içinde savaştığı duyguları böyle açıkça dökmesi tuhaf geliyor ilk başta. 'Benim hislerim kimin umurunda ki, insanlar neden benim gece yarısı yaşadığım bu tuhaf karmaşayı bilmek istesin?' diye düşünüyor kapılıyor bazen insan. Ama belki de burada hala empati kurabilen, ruhu ruha değen insanlar vardır
Bu gece uyumaya çalışırken, sadece 15 dakikalık kısa bir uykuya dalmışım. O kısacık anda nefessiz kaldığımı, adeta öldüğümü hissettim, gözyaşları içinde uyanıp biraz düşündüm. O karmakarışık halimle aklıma gelen ilk şey sevdiklerim oldu. Sevdiğim birisini kaybetmisim gibi hissettim Meğer içimde ne büyük bir kaybetme korkusuyla, ne derin bir kaygıyla yaşıyormuşum.İnsan en çok canı yandığında anlıyor kalbinin kimler için attığını