bir insan ne denli üstün zekalı ve bilgili olursa olsun, eğer duyarlılıktan yoksunsa; kafa açısından görkemli bir dev, duygu açısından zavallı bir cüceyse, ben neyleyim böyle bir adamın dostluğunu?
ben tarafsız değilim. açık seçik taraf tutuyorum. yobazlığa karşıyım, ırkçılığa karşıyım, gericiliğe karşıyım. insanların sömürülmesine ve savaşa karşıyım. sosyalizmden, sevgiden, kardeşlikten, aydınlıktan yanayım.
yaşamım boyunca birçok yanılgıya düştüm. bana çok acı çektiren yanlış işler yaptım. hiçbirinden pişman değilim; çünkü yapılması gereken yanlışlardı bunlar. o yanlışları ancak yaptıktan sonra onlardan kurtulabilirdim.
kan bağlarına hiç inanmadığım için, dünyaya nasıl olsa gelmiş olan kimsesiz bir çocuğu büyütmek, yeni bir çocuğu dünyaya getirmekten çok daha olumlu bir davranıştı benim açımdan.
gençliğin mutluluğu, gençlerin kendileri dışında nerdeyse herkesin inandığı koca bir yalandır. hiçbir gencin, “genç olduğum için aman ne mutluyum” dediği duyulmamıştır. ama her nedense ihtiyarlar “ah! gençken ne mutluydum!” diyerek kendilerini aldatıp dururlar.