''duygusal travmalar yaşamış bazı kişiler, duygularını yok sayarak başetmeyi öğrenirler. buna hissizleşmek de denir. hissizleştiğinde, mutsuzluk ve acı azalır ama bunun bedeli olarak, mutluluk ve heves de azalır''
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Geçmişimi bir saplantı haline getirmişim. Demiştiniz ya, anılar zorbadır, diye… İşte o zorba anılardan kurtulmak, bu hayatımın üstüne çıkabilmek için kendimi kitaplara adadım.”
“Gece koyulaştıkça yalnızlık derdi artıyor.. Sadece benim evimin duvarları değil, bütün evlerin duvarları sanki aynı ayrılık şarkısını söylüyor. Kimse tek başına bu şarkıyı dinlemeye katlanamıyor. Anılar zorba, bellek yorgun. Kim beni sevse bu sevgide önce kendi yaralarını onarmaya çalışıyor.. Sevgi bir eliyle çağırıyor, korku iki eliyle itiyor.. Kim beni öpse ayrılığın ipini geçiriyor boynuma…”
“Bu anıların verdiği acıdan kurtulmak için insanların arasına karışmak istiyorum. Demir parmaklıkların arkasında değilim, istediğim yere gidebilirim, istediğim her şeyi yapabilirim; ama ne yapsam, nereye gitsem hep aynı şeyleri hatırlayan belleğimin tutsağıyım sanki…”