Ceyda Ustaömer
@ceydausamer
"Kızlı... Ölüm... Beyninin içinde her şey iç içe geçti. Kızıl – çocuk hastalığı! Bir yetişkin olarak daima çocuklara ve çocukluğa ait şeylerden dolayı acı çekmiş olması bütün yaşamının simgesi değil miydi?"
Sayfa 63
"O sırada... yazmayı bıraktı... eline mürekkep sıçramıştı. Kırmızı küçük bir leke. Berger lekeyi silmeye çalıştı. Ama olmadı. Suyla ovaladı. Ama leke çıkmıyordu... Tuhaftı... Yeniden denedi. Yine sonuç alamadı.
O sırada beyninden şimşek gibi bir düşünce geçti. Kanının donduğunu hissetti. Neydi bu? Yoksa?"
Sayfa 62
"O sırada kalın, boş bir defter eline geçti, hatırlamakta zorlandı. Viyana'ya geldiğinde bu defteri günlük olarak kullanmaya karar vermişti. Ve sürekli birinci sayfaya yaraşır bir şey yaşamayı, bir olayı beklemişti; bekleyip durmuş ve sonunda günler gitgide daha yeknesak oldukça defteri tamamen unutmuştu. Bu durum ona şimdi işaret gibi göründü. ÇÜNKÜ yaşamı henüz başlamıştı, umutsuz gecede şimdi yıldızlar parlamaya başlamıştı."
Sayfa 62
Viyana'ya geldiğinden beri bir başkasının varlığını daha önce hiç böylesine içten hissedememişti, yüz hatlarına hiç bu kadar uzun süreli bakmamıştı, çevresindeki çizgilerde yatanları hiç inceleyememişti.
Sayfa 52