Eğer insan ölülerle yaşamayı öğrenecekse , Önce yaşayanlarla yaşamayı öğrenmelidir.
Eğer iki insan bir “ an” ı paylaşıyorsa ya da aralarındaki bir duyguyu paylaşıyorsa , eğer ikisi de aynı şeyi hissediyorsa, o zaman , hayatta oldukları sürece aralarındaki bu değerli duyguyu yeniden yaşamaların nasıl mümkün olacağını görebiliyorum.
Kültürlü olmak, çok kitap okumak, üniversiteler bitirmek, çok yer gezip görmek, aşırı sosyal yaşantı değil arkadaşlar. Kültürlü olmak, edeptir, saygıdır, kalbi berrak kalmaktır. En mühimi de insan olmaktır.
“Usulca gitme “ Öyküsü nde bir hastanın dediği gibi , “ teknende yalnız da olsan , yakınlarda inip çıkan diğer teknelerin , ışıklarını görmek her zaman avutucudur.”