c
@ceyydda
Bildiğim bütün ahlak kurallarina göre cinsimin en seytani, en kötü örnegiyim ben. Fakat nedense kendimi buna bir türlü ikna edemiyorum
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
unutuşun esrikliğinde kendilerinden geçmiş, bilinmeze doğru yol alan sevgililerin birbirine yakın duran, soluk yüzlerini görmüşlerdi
kendini arıyor ve tam da böyle, ruh haline denk düsen, hoş yarı karanlıklarda buluyordu
Geçmiş hic yasanmamış gibiydi; ciddiye almaya istekli olduğu hiçbir ders sunmuyordu ona. Gelecek ise asla adım atmaya yeltenmediği bir gizdi.
Yalnızca bu anın bir anlamı vardı, yalnızca bu an onundu.
Sahip olduğunu kaybettiği; tutku dolu, yeni uyanan benliğinin arzuladığının elinden alındığı duygusuyla, yalnızca bu an işkence edebilirdi ona, o sırada etmekte olduğu gibi.
“farkında mısınız robert, koskoca bir gün birlikteydik, sabahın erken saatlerinden beri,” dedi edna ayrılırken.
“uykuda geçirdiğiniz koskoca bir yüzyıl hariç. iyi geceler”