Hiç değilse, sözgelimi, bir kez olsun ortada bir şey yokken gururum incinsin istiyordum. Ama ortada güceneceğim bir şey olmadığını bile bile kendimi o kadar zorluyordum ki, sonunda gerçekten güceniyordum. Zamanla böyle şeyler yapmaya öylesine alışmıştım ki, artık kendime hakim olamıyordum. Bir ara zorla aşık olmak istedim, hatta iki kez. İnan bana büyük acılar çektim baylar. Ruhumun derinlerinde çektiğime inanmıyordum, şakacı kıpırdanmalar oluyordu içimde. Ama gene de acı çekiyordum, hem de gerçek katkısız bir acı... kıskançlıkla kendimi kaybediyordum... bütün bunlar can sıkıntısından oluyordu baylar, hepsi can sıkıntısından can sıkıntısından...