Rimbaud çok konuşuyor
@cgok
Şu anda okuduğu kitap
Diğer kıtalarda da olduğu gibi sümürge, gelişim sürecinde anakarayı geride bırakabiliyor. Turgenyev, Tolstoy, Dostoyevski metinleriyle edebiyatın başkentin Eski Dünya'dan Rusya'ya taşıyan birer sümürgecidir. Bin yıllık mirasın tüm güzelliklerini sırtlanarak, "Go east!" demişlerdir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Rus gerçekliği dizginlenemez bir gücün ve aşağılamanın dilini doğurmuştur. Kremlin'nin dili ve hapishane jargonu aynı babanın evlatlarıdır.
Motivasyonu hayatta kalmak değil, kendisini tüketmek. Etrafındakileri de kendisiyle birlikte dibe çekiyor. Bir aralar lüzumsuz insanların kahramanı olduğu Rus romanları okurduk onunla. O da lüzumsuz bir kadın.
Robert Walser
...
Son Noel'inden yarım asır kadar önce yayımlanan bir öyküsünde kendi ölümünü anlatmıştı. Bu kısa öykünün kahramanı ne kokar ne bulaşır, vesveseli, kimsenin önemsemediği, aksilik bu ya, bir o kadar da zeki ve bir o kadar da Tanrıyı. Kendi lüzumsuzluğundan yorulmuştu;dünyayı karlar altında bırakıp kar yığınlarının üzerine yatarak dertlerini başında savıyordu.
Bu mide bulandırıcı hayatta biri büyük biri küçük iki alçaklıktan birini seçmek gerek :küçüğü susmak, büyüğü tribünlere oynamak. O gönüllü olarak büyük olanı seçti. Her zaman, her çağda, her ülkede açlık sınırına eşlik eden bir haysiyetsizlik seviyesi var.