Rimbaud çok konuşuyor
@cgok
Şu anda okuduğu kitap
Ecclesiastes 1:2-4
Çoktan ölmüş ölüleri,
Hâlâ sağ olan yaşayanlardan daha mutlu gördüm.
Ama henüz doğmamış,
Güneşin altında yapılan kötülükleri görmemiş olan
İkisinden de mutludur.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ebeveynler biyolojik arzularını giderip, çocuk bakarak ve büyüterek kişisel tatmin sağlıyorlar. Çocuklar büyüdüğünde, ebeveynlere arkadaşlık da yapıyor. Onlara torun da sağlayabiliyorlar. Buna ek olarak, çoğu zaman yaşlılık zamanında kişinin güçsüz olduğu dönemde sigorta poliçesi işlevi görüyorlar. Çocuklar genetik madde, değerler ve fikirlerin geçirilmesiyle-ve ebeveynler öldükten sonra onların da çocuklarında ve torunlarında yaşamasıyla - ebeveynlere bir çeşit ölümsüzlük de sağlıyor.
Gustave Flaubert(Louise Colet'e mektup)
Bu dünyaya birini getirme düşüncesi içimi dehşetle dolduruyor. Dilerim bedenim bütünüyle yok olur! Dilerim kimseye varoluşun sıkıntısını ve kepazeliğini bulaştırmam.
Çoğunlukla, arzular hemen giderilmediğinde, yoksunluk süresi ve tatmin mücadelesi uzadıkça arzu gerçekleştiğindeki tatmin düzeyi de artar. Açken yediğimiz yemekten aldığımız keyif, tokken aldığımızdan daha fazladır.
Kişi, çocuk sahibi olmadığı için pişmanlık duyabilir fakat çocuk, varoluştan mahrum kaldığı için değil. Çocuk sahibi olmamakla ilgili duyulan pişmanlık, kendimizle ilgili pişmanlıktır-çocuk yapmak, bakmak, büyütmekten mahrum kaldığımız için duyulan hüzündür. Bununla beraber, mutsuz olan çocuğu dünyaya getirdiğimiz için pişmanlık duyarız ve kendimizle ilgisi olsa da öncelikle bu pişmanlığı çocuk için duyarız. Bir kişiyi var etmediğimiz için yas tutmayışımızın nedeni hazzın yokluğunun kendi başına kötü olmayışıdır.