“Her şey bir sonraki yüzyıla bağlı” diye yazmıştı Dostoyevski 19. yüzyılda. 20. yüzyılın gerçek galibi, teknoloji: “ ilahi olmayan”-yani o dünyevi araç, “ ilahi amaç-bulunabilecek tek aşkınlık, insanı kendi benliğinden dışarı atan. Zaferini öylesine akıllıca kazandı ki bize onun kölesi değil de galibi olduğumuz yanılsamasını bile bağışladı. O bu kendi varlığımızın kozmik karakterini unutmuş olmaktan dolayı ödediğimiz bedel. Ve bu unutuş, bu gerçek cehennem-tekdüze, gri cehennem-sırf teknolojinin şeytani yayılışı değil. O yalnızca bir sonuç, insan ruhunun trajik bir biçimde yaralanmasının bir sonucu.