Ç.H.A.
@chaladag
“ Ama yine de kadınlar -iyi kadınlar- korkutuyorlardı beni, çünkü er ya da geç ruhuma sahip olmak istiyorlardı, oysa ben ruhumdan arta kalanı kendime saklamak istiyordum. Esasen fahişeleri arzuluyordum, çünkü ölümcül ve acımasızdılar, özel isteklerde de bulunmuyorlardı. Gittiklerinde hiçbir şey yitirilmiş olmuyordu. Ama bedeli fahiş de olsa, sevecen iyi bir kadının özlemini çekiyordum. İki türlü de kayıptaydım. Güçlü erkek ikisinden de vazgeçerdi. Oysa ben kadınlarla, kadın fikri ile savaşmayı sürdürüyordum.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
8/10
3 günde okudu
·2022 19. kitabı
“ Neden aynı güce sahip daha çok kitap yok? Neden, Neden? Nedir bu yazarların hali? İyi yazar neden bu kadar az?”
“Mükemmel saatler yaşayabilmek için kusurlu saatleri yaşamak gerek. İki mükemmel saati yaşayabilmek için on saat öldürmek gerekir. Asıl korkulması gereken BÜTÜN saatleri öldürmektir; BÜTÜN yılları.”
“Yazarken kaymalısın. Sözcükler pürüzlü ve bulanık olabilirler, ama keyifli bir şekilde kayıp gidiyorlarsa duyulan hazla ışıldarlar. Özenle yazmak ölümcüldür. Sözcüklerle kaya parçaları veya yenecek lokmalarmış gibi oynamakta Sherwwod Anderson’un üstüne yoktu bence. Sözcükleri kağıda resmederdi. Ve öyle basitiler ki ışık patlamalar hissedersiniz; kapılar açılır, duvarlar kayar. Halıları, ayakkabıları, parmakları görürsünüz sayfada.. sözün ustasıydı. Harikuladeydi. Ama Sherwood’un Sözcükleri mermi gibidirler de. Onu okurken birden yere serilebilirsiniz. Uzun lafın kısası Sherwood işi biliyoru. Sezgileri güçlüydü. Hemingway yazıyı fazla ciddiye almıştı. Onu okurken ne kadar emek sarf ettiğini görebilirsiniz. Anderson ciddi bir şeyden söz ederken gülmeyi de bilirdi Hemingway hiç bilmedi gülmeyi. Sabahın altısında ayakta yazan birinin mizah duygusu olamaz. Bir şeylerin üstesinden gelmeye çalışıyordur.”