dorothea
@champangeproblems
21 Mayıs 2003
26 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Annem kızıyor, kafasız ve inatçı olduğumu söylüyordu. Onun ağzından bunları duymak beni gerçekten üzüyordu.”
“Aptal, kolu bacağı ne yapsın! Aptallığıyla karnını doyurabilir. Aptalları herkes sever, kimseye zararları yoktur çünkü. Ne demişler: ‘İster memur olsun ister papaz -aptalsa eğer, kimseye zararı dokunmaz.”
“Çocukluğumda bir kovan gibi görürdüm kendimi: Basit, sıradan insanlar, hayat üzerine bilgilerinin, düşüncelerinin balını arılar gibi kovanıma taşır, sunabildikleri ne varsa ruhumu zenginleştirmek üzere getirip cömertçe sunardı. Bal her zaman temiz olmazdı, hatta çoğu kez acı olurdu. Ama her bilgi, yine de baldı.”
“Her şey dilsiz ve sessizdi; her ses, kuşların kanat çırpışı, dökülen yaprakların hışırtısı insanı büyük bir gürültüymüş gibi korkutup ürpertiyor, sonra yine o kaskatı sessizlik, donakalmışlık başlıyordu. Tüm toprağı, her şeyi saran sessizlik insanın içine doluyordu. İnsanda en arı, en ince düşünceler de böyle anlarda doğuyor sanki; ama bunlar örümcek ağı gibi saydam, uçucu, ele geçmez, söze dökülmez şeyler oluyor…Bu düşünceler insanın ruhunu üzüntüden yakıp tutuşturarak, onu aynı anda hem yatıştırıp hem de rahatsız ederek, kayan yıldızlar gibi bir an parlayıp kayboluyorlardı ve ruh kaynaşıp eriyor, hayatımız boyunca koruyacağı kesin biçimini alıyor, kişiliği oluşuyordu.”
“Görüyorsunuz, yapayalnızım, hiç kimsem yok! dedi.
Susuyorum susuyorum sonra birden yüreğimde bir şeyler kaynıyor, taşıyor…Taşlarla, ağaçlarla konuşacağım neredeyse…”