insan bir at görür — mükemmel olmayan bir at yani. (evet, attan bir çörek!) bu, insanın ruhunda, ruhun bir zamanlar idealar dünyasında gördüğü mükemmel “at” konusunda ufak bir kıpırdanma olmasına yeter. böylece insanın içinde, ruhun gerçek yuvasına bir özlem uyanır. platon bu özlemi eros diye adlandırır. eros, sevgi demektir. yani ruh, gerçek yuvasına “sevgi dolu bir özlem” duyar. bu andan itibaren hem vücut hem de duyularla algılanan her şey mükemmelliğini yitirir ve önemsizleşir. ruh, sevginin kanatlarında “yuvasına”, idealar dünyasına doğru yola çıkar. ruh, “vücudun zindanından” kurtulur.