“Bu bana iyi oldu, hak ettim; benim yaşımda, bir âşık yedi yıl tutulmaz. Yedi yıl! Benden geriye kalanları boşa harcadı. Bu yedi yıldan büyük bir pişmanlık yerine iki küçük mutluluk çıkarabilirdim rahatlıkla… Yedi yıllık bir ilişki, kocanın peşinden sömürge ülkelerine gitmek gibi bir şey bu: Geri döndüğünüz zaman hiç kimse seni tanımaz ve gece elbisesi giymeyi bile unutmuşsundur.”
İtiraflarını biraz daha ileri taşıdı; Léa hakkında sert, hatta küstahça konuştu. O ezilmiş âşık güvensizliğinin söylettiği bu aptalca sözlerin arkasına sığınarak konuşup dururken, hiçbir tehlike olmadan ondan söz etmenin mutluluğunu tadıyordu içten içe.