Hikaye içinde hikaye olan bir kitaptı. Geçmiş ve şimdiyi anlatması güzeldi.
Spoiler alert
Pierce’ tan nefret ettim. Yaşlarının küçük olduğu belirtilmesine rağmen bence çok salak bir karakterdi. Mari nasıl olurda böyle birinin peşine takılır anlamadım. Peki Lara! Mari o kadar sinir olmasına rağmen neden kızı hiç kovmadı? Ailesinin evine gönderebilirdi? Daha önce aralarında bir şey geçtiğini bilmesine rağmen hala evde tutmaya devam etmiş!
Günümüze gelirsek peki Chess! O kızda bir şeyler olacağı belliydi ama keşke Matt ve Chess birlikte ölseydi. Son ana kadar öldürür diye umdum ama olmadı. Pasif halleri çok saçmaydı. Kaç yaşında kadınsın ağzından cesur bi laf duyamadık 1-2 yer dışında.
-
Ama en sonunda ters köşe yapacağım diye fazla uğraşmış gibi geldi. Yine de bikaç saatte biten akıcı bi kitaptı.
It’s The Best Ever
It is literally the best end-game book ever written and the majority of those who read it are masters, which is a book that chess players who have reached a certain level should read and study the matches again and again. It is a book that guided me on my chess journey. It is one of the 3 best chess books I have read so far rather than the end of the game. I strongly recommend the 2nd, 4th and 6th edition. Too much G.o.a.t.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Rachel Hawkins 
Villa
Yine bir geçmiş bir gelecekte gitgellerle okuduğumuz bir kitap. 1974 ve günümüz.
İtalya’da kötü üne sahip lüks bir villa. 1974 yazında rock yıldızı Noel Gordon, müzisyen Pierce ve sevgilisi Mari ile Mari’nin üvey kardeşi Lara’yı kiraladığı bu lüks villaya davet ediyor. Mari bir korku yazarı ve ülkeyi kasıp kavuran kitabını bu villada yazıyor. Ama hepsi bu kadar değil, bu lüks villada o yaz hafızalardan silinmeyen gizemli bir cinayete işleniyor.
Yıllar sonra, günümüzde; yazmaya çalışan ama yazamayan, hastalığıyla mücadele ederken kocası tarafından terk edilen Emily, kendini toparlamak için başarılı yazar, eski arkadaşı Chess ile bu villaya tatile gidiyor. Bu gizemli villada yeni romanını yazarken Mari’nin o ünlü romanını bulup okumasıyla roman, ev, 1974 yazı arasında bağlantılar derken, kendini evin geçmişi içinde buluyor.
Açıkçası aktı gitti, muazzam falan diyemeyeceğim. Gerilim gizem seviyorsanız şans verebilirsiniz ama 270 sayfalık kitap son 100 sayfada açılıyor diyebilirim. Pişman olmadım ama ooff bee de diyemedim
Emıly ve Chess yedikleri içtikleri ayrı gitmeyen çocukluk arkadaşlarıydı.Ancak şimdilerde otuzlarında olan kadınların arasındaki bağ, yetişkin hayatlarının onları savurduğu farklı yönlerden ötürü zayıflamıştı. Dolayısıyla Chess, Emily’ye birlikte İtalya’ya gitmeyi teklif ettiğinde, bunu aralarını düzeltme fırsatı olarak görüp hiç düşünmeden kabul etti.Ancak bu villa sıradan bir villa değildi. 1974 yazında bir cinayet yaşanmıştı. Emily villanın karmaşık tarihini derinlemesine araştırdıkça aslında cinayetin anlatıldığı kadar basit olmadığını keşfetmeye başlar. Yıllardır saklı olan sırlar birer birer gün yüzüne çıkmaya başladığında Emily, tarihin tekerrürden ibaret olduğunu ve villanın yaz bitmeden bir cinayete daha şahit olabileceğini öğrenecekti.
Her sayfasında ayrı ayrı şok olacağınız ve elinizden bırakmak istemeyeceğiz muhteşem bir kurgu.
Kitap iki cocukluk arkadasi yazar arkadaşın italya tatiline gitmesi ile basliyor emily daha cok kurgusal yazarken chess kisisel gelisim tarzi yazıyor emily sıkıntılı bir donemde chesste bu tatili öneriyor gittikleri evde 1974'te bir cinayet islenmis hem o kismi hemde iki karakterimizi okuyoruz zaten karakterler o olayi yazmaya basliyor ben baya sevdim chess cok maniupulatifti ama nedense onu okumayi keyifli buldum emilyden okudugumuz icin olabilir ondan okusak belki daha baska cikardi bilmiyorum ben sevdim plot twist cok iyiydi beklemiyordum normalde üçlüktü benim icin kitap ama plot twisti cok beğendigim için dörtlük oldu.
Asıl Gerilim Chess'in Manipülasyonlarıydı;
Kitabın ilk 100 sayfasını birkaç günde, kalanını da birkaç saatte okudum. Gerilim öyle ince şekilde ayarlanmış ki bir noktadan sonra okumayı durduramadım. Olay akışında bir vahşet var. Yazar bunu bize en başta söylüyor fakat bu olayın ne zaman vuku bulacağını, geçmişte mi yoksa günümüzde mi gerçekleşeceğini bir türlü kestiremiyorsunuz. Karakterlerin hepsi o denli kendine has ki, herkes her an her şeyi yapabilirmiş gibi geliyor. Hiç boşa yazılmış karakter ve olay yok. Her şey okuyucuyu diken üstünde tutmak için tasarlanmış. Bu tarz inceliklerini beğendiğim bir kitap oldu.
Kitabın içerisinde geçen şarkı sözleri çok şairaneydi. Karakterlerin sanatçı ruhlarını, kusurlarını, mükemmel taraflarını, çocukluklarını ve travmalarını her şekilde bize işlemeyi başarıyor yazar. Her karakterin derinlerine inebiliyoruz, sorunlarını veya yeteneklerini çok net görebiliyoruz ve ortalama 250 sayfalık bir kitapta 6-7 karakteri bu derinlikte anlatabilmek çok büyük bir meziyet diye düşünüyorum.
Chess karakteri ile oluşturulan love&hate ilişkisi bence çok iyi verilmişti. Kitap Chess'i yererek başlıyor, zaman zaman yüceltiyor, daha sonra ise tekrar yererek okuyucuyu sürekli tetikte olmaya zorluyor. Emily ile Chess'in villadaki ilk günlerinden itibaren sürekli bir gerilim havası ortalıkta geziyor. Adeta Chess her an Emily'e bir şey yapacakmış gibi paronayakça düşüncelerle kitabı okumak zorunda kalıyoruz.
Ama tabi ki kötü anlamda eleştireceğim yerleri de oldu, kitabın sonunda olayların bağlanışı bana umduğum etkiyi vermedi hatta hayal kırıklığına uğrattı diyebilirim.
-Spoiler-
Bu denli çalkantılı bir ilişkinin sonunun böyle bağlanması beni rahatsız etti. Kitabın daha ilk sayfasından itibaren Chess'e hep şüpheyle yaklaşıp artık olaylar kopma noktasına geldiğinde her şeyin tabiri caizse