Puan vermedi·192 syf.·
2019 8. kitabı
Konuşamazsa insan kaybolmuş gibi olur, milyonlarca şey söylemek isterken tek kelime bile edemez.
Artık ağlamıyordum, gözyaşlarının verdiği rahatlığı bile yaşamıyordum. Bütün acım içimdeydi.
“Portuga!”
“Hımm...”
“Hep senin yanında olmak isterdim, biliyor musun?”
“Neden?”
“Çünkü dünyanın en iyi insanısın. Senin yanındayken beni kimse azarlamıyor ve ‘günışığının yüreğimi mutlulukla doldurduğunu’ hissediyorum.”
Sayfa 139
