Derbeder bir halde titreyen zayıf bacaklarıyla duvara yaslanmaya çalışırken, parlak bir metal parçasının, aniden, bir akbaba yırtıcılığıyla ibn-i Rüsd'ün üzerine indigini gördü. Bu, Gazali'nin kılıcıydı.
Lucius Arruntius isyanı kaybettiğini anladığında kendini öldürdü
ve (bir yerlerde okuduğuna göre) şöyle açıkladı ölme isteğini: Geçmiş ve gelecekten kaçabilmek için. Ali, Afife’nin mermer teninde, sık sık aynı kaçma dürtüsünün gölgelerini bulurdu.”
“Kişi varlığının nedenini sorgulama azmini kaybedebilme lüksüne sahip değilse, kendi kurmakta olduğu gerçekliğin zamanı ile kendini içinde bulduğu gerçekliğin zamanının kesişeceği anı yakalamak zorundadır.”