zehra
@ciklett
38 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Öyleyse yaşamak, hayata karşılık hayallerden vazgeçtiğimiz bir kaybetme biçimidir.
Sayfa 123
Hayat, gelip kendini senin karşına öyle bir koyuyor ki, hayallerini, umutlarını, çocukluğundan, gençliğinden beri kurduklarını yutturur veriyor sana.
Sayfa 122
Evine girip, kapısını kapattığı andan itibaren insanın nasıl da yabanileştiğini, başka insanlarla değmeden yaşayan birinin nasıl kendinden başka konuşacak dostunun kalmadığını babamla gördüm.
Sayfa 121
Mahzun değildi, buruk ama inceden mağrurdu. Çok konuşmuyordu ama bize birçok şey anlatmanın bin türlü yolunu bulmuştu.
Sayfa 120
Evin kapısının, penceresinin, balkonun dışında bıraktığı dünyayı bir başarısızlıklar enkazı olarak görüyordu.
Sayfa 118