zehra
@ciklett
38 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Evcil hayvanının davranışlarını önceden kestirebilecek kadar onu tanıyan, bunu kullanıp onunla eğlenen biri gibi davranıyor bana.
Sayfa 41
Görmüyor gözüm. Başka hiçbir şey görmüyor. Kalkıp burada buluyorum kendimi her seferinde. Bu kapıcı dairesi karanlığında yeşil çayırlar açılıyor sanki önümde. Bu kapıdan içeride ürkek ceylanlar koşuşuyor, şen kuşlar çalı çırpı taşıyorlar sanki yuvalarına şarkılar şakıyarak. Oysa yüzüme baktığı bile yok.
Sayfa 41
Çocuklara hakikat nasıl da olduğu gibi görünüyor. Başka türlüymüş gibi davranıldığında şaşırıyorlar, ikna olamıyorlar kendi kendilerine. Büyüklerine sora sora köreltiyorlar hakikati gören gözlerini zamanla.
Sayfa 108
Umut çok garip bir şey, insanı olduğundan daha aptal etmeye yetiyor.
Sayfa 44
Ben küçükken babam beni bir tabelacının yanına çırak vermişti burada, Erdek'te. Derken bir gün, bir cuma vakti, beni dükkânda bırakıp namaza giden adamcağız, orada kalp krizi geçirip ölüvermişti. Dükkân birilerinin aklına ta gece yarısı geldiği için, o saate kadar bir sandalyenin üstünde beklemiştm öylece. Onunla yaptığımız tabelalardan birini gördüm meydana çıkarken. Demek ki insan, yaşıyorsa nasıl olsa iz bırakıyor, bir zeytincinin paslanmış tabelasında bile olsa. İlla birilerinin kalbini dağlamanın lüzumu yok iz bırakmak için demek ki.
Sayfa 27