"Hepimiz yavaş koşmayı öğrenmeliyiz."
(...)
Romanı tamamladıktan sonra bugüne kadar yavaş yürüme pratiği yapıyorum. Koşar adımlarımla yoldan geçen bir karıncayı incitmemek için.
Yine de 'geri dönememeyi kabullenmeyi' bir nebze kavrayabiliyordu. Hafızasındaki anlara geri dönemeyeceğini o da biliyordu; taklit edebilirdi belki ama o anı yeniden yaşayamazdı.(...)
"Özlediğin zamanlara dönmenin tek yolu, şu anda doyasıya mutluluğu hissedebilmektir," dedi Bokyung.