herkes aslında derinlerde eşit derecede berbat durumda olsa da, oldukları kişi hakkında numara yapıyorlarmış gibi hissediyorum. sadece içimizden bazıları bunu saklamak konusunda diğerlerinden daha iyi.
acıya karşı bağışıklık kazanmamızı sağlayacak bir yaşam tarzı olmadığını anlasak, her şey çok daha kolay olurdu. mutluluğun doğasında acının da olduğunu. biri olmadan öbürünün de olamayacağını.
onun hiç gitmediği bir yere gitmek istedim. onun hayaletini yanımda hissetmeyeceğim bir yere. ama doğruyu söylemek gerekirse, tam bir çözüm olmuyor, biliyor musun? nereye gidersen git anılar hep seninle...