“Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir”. Kimin sözüdür bu hatırlamıyorum. Duyduğum en doğru sözlerin arasındadır. Net. Zaman değişir, şehirler değişir, moda değişir, inançlar değişir. Sonsuz kelime sayabilirim böyle. Her şey değişir. İnsanlar da değişir. Sadece fiziksel özellikleri değil inanın huyu suyu bile değişir. İnsan yedisinde neyse yetmişinde de odur deyişi bana biraz batıl geliyor ne yalan söyleyim. Nereden baksan mantıksız. Ben en azından değişmeyen canlı formu gözlemlemedim kırk yıllık yaşantımda. Ee Çisel uzatma derdin ne derseniz açıklayım efendim. Son zamanlarda etrafımda çok gördüğüm bir durum var. İnsanın değişmesi kaynaklı alınganlık. Arkadaşım bundan daha doğal ne olabilir? İnsanlar birbirlerinin sohbetinden eskisi kadar keyif almayabilir. İnsanlar geçen ay düşündüğü gibi düşünmeyebilir, bir yıl önce hissettiği gibi hissetmeyebilir. Kalbi kırılabilir. Huyu değişebilir. Eskiden kaldırabildiğini kaldıramayabilir. Dün güldüğüne bugün gülmeyebilir. Kendine dert ettiği bir sürü şeyi artık önemsiz görebilir. Bu konuda da sonsuz şey sayabilirim. İnsanlar hayatınızdaki rolünü oynamış, misyonunu tamamlamış olabilir. Bir de sanki şeyi unutuyoruz. Canımız istemeyebilir. İstememek haktır. Yani sanki bana biraz fazla dert ediyorsunuz bir şeyleri gibi geliyor. Yarın gelmeyebilir😜