Palyatif Toplum
anlam ve amaç uğruna yaşanılan hayatta; çekilen acılar cennete uzanan bir köprü gibi, insanın ihtiyaç duyduğu bir araç olarak gözükür bizlere.
fakat köprünün sonunda bir cennet -bir anlam/amaç- yok ise, köprüyü gereksiz göreceğizdir. bu eski köprüdeki kusurlar bize katlanmaya değer gelmeyecektir. cennet vaadi olmaksızın; köprü problemli bulunup kullanılmayacağından, bir yerden başka bir yere gidilmeyecek ve böylelikle hayat durağanlaşacaktır.
hareketsiz bir yaşantı kendi kendinden yiyecektir. çünkü insanın durağanlığa karşı olan tahammülü sınırlarla çevrilidir. acı olmadan amaç/anlam ortadan kalkacak, bu nedenle meydana gelen durağanlık hayatı tahammül edilemez kılacaktır. tahammülsüzlük tükenmeye yol açacak, durmak hiç olmamakla eşdeğer görülecektir.
hareketsiz bir yaşantı, kendi kendinden yiyecektir.