yazıda Hazan'ın geçmişte yaşadığı şeyleri unutamıyor ve bu yüzden şu an da mutlu olamamasından bahsediyor biraz gibi geçmişi sanki arkasından ona bakıyor ve onu korkutuyor bu bana insanın bazen yaşadığı kötü şeyleri aklından çıkaramadığını ve bunun çok zor olduğunu düşündürdü “arada sıkışıp kalmış bir ruh” kısmı bence çok anlamlıydı çünkü insan bazen ne geçmişe dönebiliyor ne de geleceğe bakabiliyor sadece düşünüp duruyor ve bu da insanı daha çok yoruyor yazıda düşüncelerin insanı yere yıkması öne çıkmış gibi geldi çünkü fazla düşününce insan gerçekten kendini kötü hissedebiliyor bu sefer kararlarından şüphe ediyor ama geçmişini “en büyük hazine” olarak belirtmesi umut veriyor yazar burada yaşanan kötü şeylerin bile insanı büyüttüğünü ve güçlendirdiğini anlatmak istiyor her ne kadar geçmiş acı verse de insan ondan bir şeyler öğreniyor

Geçmişin ÇığlıklarıFatma Kılınç · Koç Yayınları · 202518 okunma

İleri