Kürtçe gazeteciliğin ilk örnekleri 20. yüzyılın başındaki ilk Kürt gazetesi olarak kabul edilen Kurdistan gazetesine dayanmaktadır. Amir Hassanpour Kürdistan'da Milliyetçilik ve Dil 1918-1985 adlı eserinde 1898 ile 1985 arasında Kürtçenin Kurmanci ve Soranî lehçelerinde, bunlara ek olarak Kürtçe-Türkçe, Kürtçe-Arapça, Kürtçe-Farsça kategorilerinde yayın yapan 145 adet süreli (haftalık, haftada iki, iki haftada bir, aylık) dergi-gazete listelemiştir (346-63). Kurmancî olarak bakarsak, Irak'ta; Rastî 1959 yılında Arapça-Kürtçe günlük yayının Soranî-Kurmancî eki olarak; Ronahi (Irak'ta) 1960-62 yılları arasında aylık olarak, Hêvi 1971 yılında ek olarak;
1970-71 yıllarında Birayetî (Irak'ta) ve Çiya (Kürdistan'da) Kurmanci ve Soranî olarak yayın yapmışlardır. İran'da 1985 yılına kadar Kurmanci lehçesinde süreli bir yayına rastlanmamaktadır.
Neteweperweriya kurdî, piştî Şerê Cîhanê yê Yekem hate têkşikandin, desteya yekemîn a neteweperwerên kurdî li Bakurê Kurdistanê de ku beşek giring desteya ronakbîr û rûşengeranên di nav İmparatoriya Osmanî de bûn, yan hatin jinavbirîn, an jî zindanî û dardakirin. Her ji wê demê ve, ji navbirîna ziman û kultura kurdî û rêgirtina li hember duristbûna netewa kurd her berdewam bû. Kar û armancên serekî ya neteweperwerên kurd zêdetir xwe-parastin, berxwedan û berhem anîna berxwedêrî bû. Ew proseya ji destpêka salên şêstan ve, li Başûrê Kurdistanê, şêwe-xebata çekdarî wergirt, êdî neteweperweriya kurdî ji bizava medenî, bajarî û ronakbîrî ya siyasî ve veguherî bo bizaveka çekdarî ya eşîrî û ladînî. Navenda xwe ji bajar ve veguherî bo çiya û deştan an jî bajar bi rêya hemî şiyanên medenî, kulturî û ronekbîrên xwe ve teslîmê çiya û deştan bûn. Çiya û deştên ku "navend"a rêberayetî neteweperwerî û bizava çekdarî ya kurdî bûn, bêyî daxwaza wan hatibûn teslîmkirin û hatibûn xistin bin kontrola dewleta dagirker. Bi vê rengê naveroka bajarî, medenî, û ronakbîrên neteweperweriya kurdî li hember kultur û eqla çiyayî berev paş ve vekişiye.
