“Okuduğum kitapların içimde uyandırdığı
duyguları, bu yolculukta beni etkileyen izleri paylaşmayı seviyorum; ara sıra da kendi dünyamdan dökülen satırları karalayıp buraya bırakıyorum.”
Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.