Nepenthe
@clementinesmemory
Sapere aude !
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
I understand HOW: I don't understand WHY.
Birini kaybetme korkusu eğer sevginizle eşdeğer hatta daha üst bir seviyede ise, o kişiyi mutlu etmekten çok kalbini kırma ihitmaliniz o kadar artar. Çok saçma geliyor ilk bakışta değil mi?
Fakat bu korkuyu yaşayan insanlar sürekli yeteri kadar sevilmediklerinden ve bir gün bırakılacaklarından çekinirler; farkında bile olmadan sevdikleri insanlara pasif agresif bir tavır takınıp bir yandan da onlar için ne yapsam mutlu edebilirim, iyi hissettirebilirim diye düşünürler. İşin aslı, bu sevgi açlığının ve sürekli terk edilme korkusunun nedeni o insanın kendini başından beri hiç sevmemesinden kaynaklıdır.
Aynaya baktığında gördüğü yüz dünyanın en çirkin yüzüdür, dışardaki insanlara ne iyilikler yapmış olursa olsun fark etmez; onun için en kötü insan kendisidir. Süreklli bir panik, kaygı halindedir bunun için kolayca sürüp giden ve rahat olunması gereken insan ilişkileri bu derin ve gerçek dışı kaygılarla çetrefilli bir yola dönüşmeye başlar.
Duyduğu üzüntüyü başkalarına yansıtmadığını ve kalbini yoran her şeyin onun kalbinde saklandığını düşünür. Her yere koşmaya, güçlü ve insanların yanında olmaya uğraşır; kırgınlığını bastırır. Fakat üst üste gelen olaylarla birlikte sızıntılar kendini göstermeye başlar. Kimseyi kandırmaya çalışmıyordur işin doğrusu, bunu yaptığının farkında bile değildir. Karakterinin bu olduğunu ve değişmeyeceğine inanır; halbuki bu onun karakter maskesi altında taşıdığı travmalar, anlaşılmama, sevilmeme, terk edilme korkusudur. İnsanların hepsini düşünmeye çalışır, kendilerini anlatmasını ister. Fakat doğru olan yalnızca seni seven ve senin içtenlikle sevdiklerine bu davranışları göstermendir. Eğer herkesi düşünmeye çalışırsan asıl düşünmen gerekenleri gerekenden daha az düşünmüş olursun. Yine söylemek gerekirse, bu davranış kişinin sevdiklerini