h
@closetothestars
“I have lived a thousand lives and I have loved a thousand loves. I’ve walked on distant worlds and seen the end of the time.
Because I read.”
16 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kan dondurucu, ters köşeli bir kitaptı. Bundan sonra diyeceklerim ((((SPOILERA))))) girecek okumayanlar bakmasın lütfen.
O mektupla beraber verity’e tamamen inanmadım yani mektup doğru olsa bile öyle bir otobiyografi yazmanın ona ne derece fayda sağladığı kısmı kafama yatmadı ki kendi de dedi biz yazarlar biraz gariptir anlaşılmayabilir diye. Neyse benim bahsedeceğim kısım Jeremy de sütten çıkma ak kaşık birisi değildi bence. 2 kızını kaybedip üstüne okuduğu o yazılar sonucu karısını çocuğunun katili sanıp öldürme girişiminde bulunmuş bir adamdan bahsediyoruz. Şu yaşanılanların üstüne terapiye gitmemesi ve terapinin yarar sağlamayacağını düşünmesi garip. Yaşadıklarından normal bir insan olarak çıkması zor. Bu yüzden kafasında Lowen’ı bir tür takıntı ya da kurtuluş yolu olarak mı kodladı acaba. Mektupta Verity kendi iş yemeğindeyken kocasının onla asla ilgilenmeyip kitap okuduğunu söylemişti. Lowen’ın kitabı olduğu belli üstelik kitabın ilk kısmında toplantıya gidecekleri zaman saat daha erken olmasına ve etrafındaki kimse Lowen’ı umursamazken Jeremy’nin çıkıp yardım etmesi ve ne hikmetse bir saat sonra da o toplantıda karşılaşmaları ve lowen’ın kabul etmeyeceğini anlayınca yalan söyleyip aklına girerek teklifi kabul ettirmesi tesadüften öte. Ayrıca Jeremy o otobiyografiyi okuduğu halde neden Lowen’ın önüne yem atar gibi attı ve okumasını sağladı bunlar gerçekten garipti. Verity kısmındansa Jeremy kısmını daha merak ettim. Lowen neden Jeremy’nin bu otobiyografiyi bulacağı bir yerde bıraktığını sorgulamadı mesela?? Açık uçlu sonları bu yüzden sevmiyorum kafamda dönüp duruyor tüm sorular maalesef :(
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitabı ilk okumaya başladığım anda güzel bir gençlik dizisi/filmi izliyormuş gibiydim ve bu çok hoşuma gitti. Konusundan kısaca bahsedecek olursam karakterimiz Sam bir gün Caroline adlı biriyle tanışır ve Caroline’ın ona gösterdiği bodrum katındaki ekip hayatını değiştirir. Gerçekten okurken tam olarak öyle bir yere ve insanlara ihtiyacım olduğunu fark ettim. Yaşadığın her türlü duyguyu şiir yoluyla dile getirip kimse tarafından yargılanmadığın bir yer cennet gibi duruyor. Hatta öyle ki bırak başkasının seni yargılamasını kendinin kendini yargılaması bile yasak bu toplulukta. O yüzden orada söylenen her söz her okunan şiir ve şarkı tamamen içten ve duygusaldı. Hepimiz çevremiz tarafından yargılanırız korkusuyla kendimi tam olarak gösteremeyip topluluk önünde konuşma fikrinden kaçınıyor ve bazen tam olarak kendimiz olamıyoruz. Kitapta da kendimizi sakındığımız ve bu yüzden kurduğumuz yüzeysel ilişkilerin masum dururken aslında bize ne kadar büyük bir zarar verdiğini anlatıyordu. Umarım hepimiz bizi yargılamadan dinleyen olduğumuz gibi kabullenen insanlara sahip olabiliriz.
Benim ilk Mine Söğüt kitabımdı ama şunu söyleyebilirim ki asla son olmayacak. Akıcılığı ve dilinin güzelliği ile Beş Sevim Apartmanı’ndan içeri girdiğiniz anda sizi içine çeken bir dünyayla karşılaşıyorsunuz. Böylece her kattaki dairenin hayat hikayesine ortak oluyoruz. Akıl hastası ve içine cinperi kaçmış olarak adlandırılan karakterlerin önce kendi algılarından hayat hikayelerini dinliyoruz. Sonra ise yazar bize aslında gerçekte onlara ne olduğu hakkında bilgiler veriyor. Bu iki ayrım benim kitaba dair en sevdiğim şey oldu. Karakterler başından geçen olayları dolu dolu anlatıp bizi kafalarının içine aldığından aslında öyle güzel kandırıp manipüle ediyor ki daha sonra gerçek hikayeye geçtiğinizde bambaşka şeyler olduğunu anlıyoruz. Psikoloji temeli güzel bir kitaptı. Elime alır almaz bitirdim günlerdir kitap okuyamama hastalığıma çare getirdi diyebilirim. Gönül rahatlığıyla tavsiye ediyorum.
