... işlemiş olduğun alçaklığın, nankörlüğün ve adiliğin bilincindeydim, gülünç davrandığını ve kendi sanrılarımla iyi kalpli bir insanın canını kalıcı bir şekilde ölümüne acıttığımı hissediyordum, hayatımı ortadan ikiye ayırdığımı hissediyordum, ama dudaklarını bir kez daha hissetmek, bana söyleyeceğin o yumuşak sözcükleri bir kez daha duymak için hissettiğim sabırsızlık karşısında arkadaşlığın ve kendi varlığımın gözümde hiçbir değeri yoktu. İşte seni böyle seviyordum, şimdi Sana bunları söyleyebilirim çünkü artık her şey bitti ve geçmişte kaldı. Ve öyle sanıyorum ki beni ölüm döşeğimden çağırsaydın bile kalkıp Seninle birlikte gitmek için hemen tüm gücümü toplardım.